Grieks Wijnlandschap

Grieks Wijnlandschap

Over de blog:

Waar het om gaat: er zijn magische landschappen in de wijnwereld en hier gaat het over de Griekse. Oneindig nieuwsgierig en toch niet gevonden wat ik zocht? Dan dankbaar en naïef op onderzoek, voor 10% op het web en voor 90% bij de wijnmaker. Deze regels werden door Viconsult zelf geperst en bevatten geen druivenpit aan monoloog of repetitie. Deze blog is een blend van impressies en analyse. Be warned: ook u zal niet langer over wijn prevelen maar trots over “godendrank” praten.

Griekse wijnbouwers en de crisis

Grieks actueelPosted by Vicky Corbeels Sun, August 02, 2015 15:42:45

Op vragen over de crisis, de nieuwe bezuinigingsronde, de belastingsverhoging en de gevolgen voor hun wijnbedrijf, krijg ik zuinige reacties. Op de expliciete vraag zwijgen ze of vatten ze de situatie samen tot “Het is moeilijk maar we doen verder”. Griekse trots is legendarisch. Ze weten dat de mondiale media-ogen hen de laatste maanden uitkleedden en dat de ongezouten meningen wonden brandden op hun naakte huid.

Over de politieke formatie van Syriza heerst verdeeldheid maar zijn de lippen wel losser. De bezitters van grotere wijnbedrijven zijn nogal eens regionaal politiek actief: ook daar zitten conservatieven en rebellen tussen. Een minderheid is meer politicus dan ondernemer.

Politiek is Griekenland’s tweede nationale sport. Er wordt geventileerd over Europa en over “Brussel”. Sommige persgeile Duitsers en Nederlanders zijn nooit nog welkom op een Griekse openflesdag. Maar het besef dat Europese subsidies de Griekse wijnindustrie tot een hoger, 21e eeuws niveau heeft geholpen, is er ook.

De ondernemende Griek wint het pleit: hij klaagt niet openlijk tegen een Belg als ik en vat zijn/haar mening gebald samen. Twintig minuten na de moeilijke vraag gaat hij de vaten overhevelen en de druivenranken inspecteren. Maar niet voor de guitige vraag: "nog eens proeven?".

Er is de urge om te exporteren, want de eigen bevolking krijgt de grote wijnproductie niet gedronken. De eigen bevolking, die drinkt nog steeds het gefermenteerde druivensap dat zonder pretentie uit de familiale wijngaard komt (en soms overheerlijk is, noblesse oblige). De flessen op de markt worden duurder en zullen met krimpende inkomens steeds minder in Griekenland zelf geconsumeerd worden.

En over die export: we mogen als Europeanen vrezen dat volledige collecties Griekse wijn intercontinentaal verdwijnen: de USA, Canada en Azië zijn gek van het Helleense godensap. Ex-cellar prijzen die Europese importeurs gewoontegetrouw bediscuteren, daar worden de Grieken moe van. Toch heb ik het gevoel dat België, Nederland en Duitsland belangrijke markten zijn en nog niet van de Griekse wish list verdwenen zijn.

We moeten de Griekse wijn gewoon massaal leren kennen, mede omdat een anti-Europees gevoel in Griekenland wel eens verder zou kunnen gaan dan een return naar de drahme.



  • Comments(0)//griekswijnlandschap.viconsult.be/#post4