Grieks Wijnlandschap

Grieks Wijnlandschap

Over de blog:

Waar het om gaat: er zijn magische landschappen in de wijnwereld en hier gaat het over de Griekse. Oneindig nieuwsgierig en toch niet gevonden wat ik zocht? Dan dankbaar en naïef op onderzoek, voor 10% op het web en voor 90% bij de wijnmaker. Deze regels werden door Viconsult zelf geperst en bevatten geen druivenpit aan monoloog of repetitie. Deze blog is een blend van impressies en analyse. Be warned: ook u zal niet langer over wijn prevelen maar trots over “godendrank” praten.

Evia: Always have your bikini with you

Griekse wijn op de kaartPosted by Vicky Corbeels Fri, August 19, 2016 14:36:16

"Always have your bikini with you" (i)

Wereldse drang, zoals naar Italiaans ijs ofzo, kan je in Chalkida bevredigen. Verder vertoont de hoofdstad van Evia alle symptomen van de belangrijkste activiteit van de regio: zandwinning en cementproductie. Naar het schijnt zijn er maar weinig slechte restaurants in de stad, ik at er altijd goed en bijna altijd met de zee als achtergrond, maar dan nog is er geen reden om bij de taverna 50 km verder de dagschotel te volgen, dagelijks tijdens je vakantie.

Evia leeft. 2 jaar geleden dacht ik dat dit eiland van kerken en heiligen niet veel meer dan originele wijn en enkele prachtige kuststroken te bieden heeft. Ambitieuze ondernemers die de eilandmentaliteit getrouw back to basics/close to nature met toeristen willen delen, daar ving ik pas in 2016 echt het werk van op. Een fietsverhuur in het zuidelijke Karystos, paardrijden in het noordelijke Kamaria, kitesurfen in de centrale zone rond de hoofdstad Chalkida. Vers uitgestippelde wandelroutes in de 3 bergzones die het eiland rijk is, de mysterieuze drakenhuizen rond Styra ontdekken… en ongestoord van het firmament genieten, de krekels volgen, in een plaatselijke taverna de huis-tsipouro sippen. Je doet het volgens het ritme van de locals en de zon, want geen mail of wifi penetreert ruraal Evia. Nooit vleide je je billen op mooiere gepoleiste stenen dan op de noordelijke stranden. En dat is een knoert van een statement, in het eilandrijke Griekenland. In deze lange zomer van 2016 is elke kamer op Evia volgeboekt. Kamers: dat zijn hotels, appartementjes, airbnb, bungalows. Makkelijk te vinden via internet en meestal langs de kust gelegen.

De GPS is hier onontbeerlijk, want de wegbewijzering is in het binnenland enkel in Grieks. Hoewel de kaarten vier hoofdwegen aangeven, zijn er talrijke verraderlijke zijwegen die de dorpjes verbinden.

Catch the moment, dat is intussen ook wat doorwinterde wijnmakers en geïnspireerde nakomelingen doen. Zijn we daar weer met de wijn?

Krasi! Montofoli nabij Karystos (zuid) maakt geheel tegen de traditie vooral zoete wijn. Niet van het suikerige muscat spul, wel van het zeldzame, elegante en elitaire type. Het type dat zelfs op Santorini de aandacht trekt want hun wereldvermaarde Vinsanto kent bij Montofoli een waardig broertje. Wegens te kleine productie wordt deze enkel geserveerd in de lokale restaurants. Naar Evia moet je dus gaan.

350 km noordwaarts, 5km zuidwaarts van “groot dorp” Istiaia, produceert de familieKoutsogiorgakis al decennialang fraaie wijn van lokale druiven asprouda, limniona, vradiano, kartiodi. Hun wijnfaciliteiten werden door zoon Alexandros en vriendin Maria ingekapseld in een paardenrijschool “Ellopia”. De wijn van vader en zoon kan je daar proeven, terwijl je wacht op of bekomt van een rijles die uniek is op het eiland.

Op een uurtje rijden, langs idyllische stranden en baaien met zicht op de bergen van het vasteland (door het kanaal van Orean van het eiland Evia gescheiden) heb je al lang spijt dat je die bikini niet bijhebt. Elke eilander, van elke leeftijd, trekt naar het water. Er ontspinnen geanimeerde gesprekken die je misschien niet verstaat, maar die de ware Griek tonen: een mens van zee en van bergen en emotie en beschaving. We zijn op weg naar Gialtra, waar Konstantinos Vrinioti zijn voorvaderen in de voetsporen volgt.

Dit zijn de uitersten van het eiland: Montofoli en Karistii (coöperatieve, niet bezocht) in het zuiden, Vrinioti en Koutsogeorgakis in het noorden.

Centraal vanuit de hoofstad Chalkida zijn bereikbaar: Lykos in Malakontas, Avantis in Mystika en Tzivani in Ritsona.

De drie centrale wijnbedrijven zijn stevig vanuit de fundamenten in de vernieuwing gesprongen: alle drie toverden ze de bestaande wijnproductiehal uit tot -letterlijk- een kaartje voor visite. Bij Lykos volg je in 15 minuten en nog geen halve kilometer, het volledige wijnproces. Afsluitend in een knusse, kleurige degustatieruimte. De taverne van Lykos biedt dagelijks verse dagschotels.

Avantis, die de ambitie “fine wine” (ii) elk jaar opnieuw waarmaakt, biedt een degustatieruimte in de verfrissende tuin. Elke syrah adept zou hun cuvées moeten proeven, om voor eeuwig in de combinatie “Grieks” en “ultra rarum premium” te geloven. Van de druiven worden dermatologische producten gecreëerd door oenologe Lenga die echtgenote is van Apostolos en haar naam aan het merk verleent.

Tzivani ligt onbedreigd aan de overkant van het eiland - hoe tegenstrijdig klinkt dat - eigen druiven biologisch te cultiveren die collega’s interesseren op het hele eiland. Het dorp Ritsona behoort inderdaad tot Evia, maar je moet wel even de brug over. Een educatief filmpje “van druif tot wijn”, een extravagant wijnmuseum en een degustatie: ze zijn maar een telefoontje en een kwartiertje rijden van Chalkida weg.

2016 is een vroegrijpend jaar en door zon overgoten. Het leek alsof er olie in de zon zat, want bosbranden hielden lelijk plaats in Evia: een sterke brandgeur hing in de kilometers rond het zuidelijke Karystas. Heel Griekenland zag op tv trieste beelden van afgebrande pijnboom- en dennenbossen van de noordelijke gebied tussen Limni en Ilya. Helaas hebben de autoriteiten de politiek van verschroeide aarde nog niet toegepast. De vrees voor een afgebrand huis of veekudde zit er goed in bij de Evianen. Alweer een argument voor de dag-tot-dag mentaliteit die zo Grieks is.

Praktisch:

GPS: onontbeerlijk

Afstanden: verraderlijk. Noord en Zuid zijn bergachtig en 120km betekent minstens 3u rijden met 50% haarspeldbochten.

Wijnbezoeken: gewenst en gepromoot, maar maak een afspraak per email of telefoon.

Must bring: zonnecrème, muggenspul, bikini/zwembroek, wandelschoenen, de luxe van “geen gsm op mijn verlof”

i Credits aan Maria (Maroula) Koutsogiorgakis, toen ze me zag vertrekken bij haar huisje, zeggend “ik heb toch geen tijd voor stranden”. Maroula, je bent een schat (van informatie).

ii Syrah is de muze van wijnmaker Apostolos Mountrichas. Hoewel ik overal verkondig dat Griekenland zich aan autochtone druiven moet houden, brengen de syrahs van de Estate Avantis, de Agios Chronos en de Collection me aangenaam uit evenwicht.

  • Comments(0)//griekswijnlandschap.viconsult.be/#post5