krasi

winterkostpit

Posted by Vicky Sun, February 04, 2018 16:56:24

Een mens hoeft niet moeilijk te doen over provisiekasten in januari en mei, omdat ze uitpuilen van bewaarvoedsel in blik dat net teveel was op de christelijke feestdis. De koper hoeft zich geen zorgen te maken: de houdbaarheidsdatum overschrijdt de vershoudlimiet. Zodoende verbaasde de vraag niet of ik zin had, mid-januari, in asperges. Op bokaal, in sap, smeuïge witte asperges. Opgebakken tot een krokante smaak, goed hoor, maar “wat drinken we daar nu bij?”. Ik had nog een 2014 Syn+ White Dot (van Katogi-Strofilia), moschofilero en roditis, en meer was niet nodig.

Blog imageLater kwam er nog een flesje Belgische witte bij van Ten Gaerde en opnieuw gingen zalvende, niet-complexe aroma’s in elkaar op. Beide wijnen kenden een toets van peps en spanning, die het eenvoudige winterse gerecht een seizoensgetrouwe frisheid gaven. Lente is veraf en we zitten goed, thuis.

Blog image

Feest samenzweringroyal flush

Posted by Vicky Thu, January 18, 2018 00:00:36

Een feestje van twee organisatoren, ik was er een van, werd stilaan no fun voor mijn genodigden. Ten langen leste bevond ik me nl. aan de lopende band cocktails te draaien voor een massa onbekenden. (Tio Tonic by the way bleek het geknipte medicijn voor een paar dames die met buikpijn waren toegekomen.) Middernacht naderde, ik forceerde een paar vrienden voor een samenzwering ver van de dansvloer. Ik wou hun mening over een sapje dat ik net had leren kennen. De fles, Tselepos’ Melissopetra 2016, in feestelijke en bevolkte omstandigheden: de dj en achterklap werden meteen genegeerd.
Blog image

“Koninklijk, weelderig, strakker dan fruit, elegant en fris. Net boven €15? Geen discussie!“ Het was ook mijn eerste sip van de Melissopetra en ik had even niets toe te voegen. Misschien enkel dat de rokerige boventoon deze Griek gelijkwaardig maakt aan de gewurz uit de Alsace.

Het feestje duurde tot 5u ’s ochtends.



Your mobile does not support playing flash video.

post-kerst dinerde fles dicteert het gerecht

Posted by Vicky Tue, January 02, 2018 20:54:19

Aangename dagen zijn het, waarin de agenda je overdag leeg aanstaart, maar ’s avonds een afspraakje knippert. Een verre vriend wil je voor het jaareind absoluut nog eens zien, een wereldreiziger keert terug. Zo’n avond was het vanavond. Twee vrienden hadden zes genodigden en het menu was zoals het seizoen: hit by surprise, made with love. De wijnen waren mijn verantwoordelijkheid en dus bijna uitsluitend Grieks, champagne mocht niet ontbreken. Omdat de gasten nog nooit Grieks dronken, wilde ik verbluffen met onuitspreekbare druiven en met kleppers. Kidonitsa met warme geitenkaas in bladerdeeg, een flirt honing en fris slaatje. Xinomavro rosé met knapperig aardpeersoepje. Plat de résistance was everzwijnstoofpotje: met Goumenissa absoluut biodynamisch + Nemea op zijn Super Toscans, beide 2011. De Goumenissa ging meteen aan het verleiden met zwart fruit en mediterraanse geuren. De Nemea, Megas Oenos, bleef een paar uren uiterst timide en ontkelkte langzaam bij het gerecht. De complexiteit was overweldigend, veel elementen in een glas en niet alle bij naam te noemen. 2011 heeft baat bij lange oxidatie, 24u op voorhand in karaf of 5 jaar in de kelder. ‘s Werelds beste retsina, houtgelagerd + 2001 champagne Bedel dégorgé in 2012 bij cake met mango en kokosnoot sloten fijn en fris af.

Blog image

Uitzonderlijk, was het verdict. Ik sloot de ogen, bedankte de cheffe, en dacht aan het potentieel van dit soort ontdekkingen. Vriendschap en vereniging, dat wordt het dit jaar.