De wijnwereld van Vicky

De wijnwereld van Vicky

Kopbrekers en smaakspinsels

Wijnproeven is pure nostalgie. Wie heeft het me nog niet horen zeggen? Intussen is mijn mapje “hersenspinsels” ook nostalgisch geworden. Ik schrijf al langer dan ik aan mijn website viconsult.be sleutel, en ik laat de frustratie varen.
Veel over wijn nagedacht. Op onbekend terrein begeven. Wie wil, mag meevaren op deze stuimige wateren van eindeloze verbazing.
Over meevaren gesproken:
zie www.griekswijnlandschap.viconsult.be

Lastenboek en (slechts enkele) uitdagingen

ChampagnePosted by Vicky Corbeels Fri, August 11, 2017 14:56:37


Wanneer je je verdiept in de vinificatie van champagne, met wat achtergrond van wereldwijnen die de “methode tradtionnelle” toepassen, is de conclusie dat deze laatste term, behalve voor Cava en Franciacorta, nauwelijks meer om het lijf heeft dan de tweede fermentatie op fles en een minimumperiode sur lie. De méthode champenoise, nog steeds nonchalant in een adem genoemd met de traditionnelle, is van een ander kaliber. Een kaliber met de vorm van een lastenboek dat weinig plaats laat voor interpretatie, met een geografische cultuur die ontzettend beschermend is, een controlerend orgaan dat dag op dag actief is, een intern netwerk dat iedere speler in Champagne determineert.

Volgens Jean-Marc Séleque wordt jaarlijks 0,1% van de champagnemakers uitgesloten van de appellatie, wegens praktijken die niet conform zijn aan de regels (van het fameuze lastenboek). Op ruim 5000 druiventelers is dit heel weinig, omdat de controles eerder stimulerend en collegiaal dan vermanend willen zijn. Wat vermeden moet worden zijn zowel overproductie (kwaliteit van de druiven) als gebrek aan productie (de opslag van reservewijnen is gelimiteerd, maar voldoende om jaarlijks 25 tot 30% toe te laten in de productie van bsa champagne).

Ondanks het zware lastenboek wordt champagne vandaag uitgedaagd om de toekomst in te schatten: de klimatologische veranderingen dwingen tot reflectie over het gedrag van druivenrassen in een warmer klimaat. Plus: de kritische wijndrinker wordt milieubewuster.

De grote frustratie, een eeuw geleden, was het koude klimaat dat de champenois moesten trotseren. De wijnen met aanzien, die van de regio’s in het zuiden, hadden allemaal een hoger alcoholgehalte en een aanzienlijke moelleux. Twee kenmerken die Champagne van nature niet had. Er werd een oplossing gevonden in de samenstelling van de reservewijnen: cognac en geconcentreerde zoetere druivenmost, nog aangelengd met suiker uit biet of suikerriet. André Drappier herinnert zich nog de tijd dat hij bonbonnes van cognac Pradier ontving, om aan de Drappier van de jaren ’50 toe te voegen. Zoon Michel, huidig zaakvoerder, vertelt het smakelijk en met gevoel voor nuance. De toon dezer dagen is die van minder alcoholische, “frisse wijn”-champagne; daar hoort geen cognac meer bij. Ook de verbeterde geconcentreerde most heeft Michel, na kortstondige experimenten, afgewezen: de moût concentré rectifié veranderde de identiteit van zijn basiswijnen.

Als het behoud van de frisheid van de basiswijnen nu geslaagd is, dan duikt het spook van de klimaatverandering op: hoe (over)rijp dreigen pinot noir en chardonnay te worden? Krijgt de pinot meunier niet te veel confit? Omdat dit trio druiven historisch tot de meest geslaagde/gesmaakte cuvées kwam, werden andere druiven zoals de pinot blanc, arbanne, petit meslier massaal verlaten. Gaarden werden uitgerukt, want de druiven kennen een moeilijkere teelt en bleven zuur, al kreeg (en krijgt) de pinot blanc nog enigszins krediet. Momenteel zijn er discussies aan de gang om arbanne en petit meslier opnieuw plantrechten te verlenen: in de nabije toekomst krijgen we dus iets meer arbanne, die fris blijft ook in hete millesimes, dan de huidige 0,5ha die in de Aube achterblijven.

En er is de kritische minderheid, de wijnfanaten die geen genoegen meer nemen met ijzige bubbels en suikerrest die de basiswijn verbergen. Champagne, op veel trager tempo dan de andere Franse wijnregio’s, beseft dat de consument zijn recht van inzage opeist. Deze wil de naakte wijn zien en begrijpen om er thuis zorgeloos van te genieten. Met als gevolg dat de “chemische –ciden”-helicopters de wijngaarden niet meer massaal overvliegen, dat biocertificaten* en stempels van Haute Valeur Environnementale een toenemende afzet kennen in Champagne, dat klanten worden geïnformeerd via allerlei media. De open attitude creëert een wereldwijd kwaliteitsminnend publiek waarvan verwacht wordt dat het zich sinds de crisis van 2008 trouw aan het unieke product zal binden.

*De “bio’s” zijn 9% van het totaal aantal wijnmakers in Frankrijk, in Champagne leeft 1,5% de bio voorschriften na. In 2015 was 486 ha van de champagne wijngaarden bio, waarvan 129 in conversie, in handen van 113 domeinen. Dit was een stijging van 11% tegenover 2014. Cijfers van de Association Interprofessionnelle des Vins de l'Agriculture Biologique de Champagne en van Agence Bio.



  • Comments(0)//wijnwereld.viconsult.be/#post27