De wijnwereld van Vicky

De wijnwereld van Vicky

Kopbrekers en smaakspinsels

Wijnproeven is pure nostalgie. Wie heeft het me nog niet horen zeggen? Intussen is mijn mapje “hersenspinsels” ook nostalgisch geworden. Ik schrijf al langer dan ik aan mijn website viconsult.be sleutel, en ik laat de frustratie varen.
Veel over wijn nagedacht. Op onbekend terrein begeven. Wie wil, mag meevaren op deze stuimige wateren van eindeloze verbazing.
Over meevaren gesproken:
zie www.griekswijnlandschap.viconsult.be

After 500 years, you get used to the place

De eerste keerPosted by Vicky Corbeels Sun, January 28, 2018 18:03:35

De uitspraak pik ik van Diego Barrerar (Bodega Teneguía) die de druivenvariëteiten op La Palma toelicht. De flora in de vracht van Spaanse zeevaarders, die het eiland met Berberse en Portugese invloeden koloniseerden, wordt nu als autochtoon beschouwd. De malvasia heeft Kretenzische wortels en is traditioneel late oogst, natuurlijk zoet en op hout bewaard. Restsuiker is des eilands, de “afrutado” is betaalbaar halfdroog maar smaakt lekker off-dry.

De druivenstok is gewend geworden aan dit eiland. Aan zijn omstandigheden van vochtige schaduw (onder 500m en in het oosten), zon (tussen 500m-2000m en in het westen), vulkanische grond (as, puimsteen, zand in het zuiden) stenige lagen (drie miljoen jaar oud in het noorden rond de centraal-noordelijke krater) en wind (alisios wind en wolken uit het oosten).


Gewenning trad ook op aan viticultuur en vinificatie: kleine percelen met verschillende variëteiten pie franc door elkaar, en vaso, en rastro en andere laag-bij-de-grond begeleiding van de plant, opvoeding op kastanje- en dennenhout. Op dennenhout mag enkel wit, rood en rosé in het noorden onder de stijl tea wine. Trends zijn het in ere herstellen van die tradities en nieuwe internationale experimenten zoals het droog vinifiëren van malvasia, het oogsten voor absolute rijpheid, het bewijzen van bewaarpotentieel en parcellaire selectie.

Denominación de Origen (Protegida) La Palma, zonder subregionale onderverdeling, is voor ambitieuze, reizende wijnmakers een blok aan het been. De oorsprongsbenaming laat toe om eenzelfde druif over de hele 600 ha wijnareaal van het eiland te plukken en te assembleren, maar niet om druiven van eeuwenoude percelen samen te vinifiëren (want “teveel witte druiven in een rode blend” bijvoorbeeld). Tenerife doet het op dat vlak beter en is bekender bij de wijnliefhebber: het heeft om te beginnen 5 sub-DO’s.

Parcellaire vinificatie geeft complexe en authentieke wijnen voort, dat proefde ik bij Bodegas Teneguía en bij Vinos Matias i Torres, beide in het zuiden (Fuencaliente) opererend.

Bij Bodegas Teneguía (coöperatieve ontstaan in de jaren ’70) is de serie Llanos Negros een experiment van overtuiging: een blend van 4 witte druiven (listan, sabro, malvasia, vijariego) bleef acht jaar op inox en werd gebotteld onder de naam “La Tabaquero“. De “La Time” bevat listan blanco die 15 jaar op cement verbleef. Teneguía’s wijnmaker Carlos Lozano past nog het liefst parcellaire selectie toe, rotsvast overtuigd van het ijzersterke karakter van de druiven als monocepage en in assemblage.

Victoria Torres is vijfde generatie en eerste vrouwelijke wijnmaakster bij Matias i Torres en heeft het hele proces, van perceelselectie tot marketing, in eigen handen. Zij maakt wijnen die tot de meest specifieke, onconventionele, fragiele van het eiland behoren, alle met haar stempel. Sinds 2010 zoekt ze uitbreiding in gehuurde percelen, streeft naar bio zonder label, vertoeft ze in de cirkel van wijnmakers die het contact met professionelen op prijs stelt uit nieuwsgierig eigenbelang. Ontstellend lang in nasmaak, eerlijk et energiek zijn haar verschillende cuvées van listan blanco. Sinds de 19e eeuw is de listan, palomino op het vastenland en mission in Zuid-Amerika, de favoriete underdog van de familie. De druif onderscheidt de noordelijke van de zuidelijke percelen op La Palma en overheerst de vinificatie. Op kastanjevat (waarvan, ik quoteer, de toasting het omgekeerde effect heeft van eikenvaten) is de listan tintenlend en blijven minerale bodem en zomerfruit primeren. Onder een laag flor doet de verfrissende smaak (“gedistilleerd water” volgens de wijnmaakster) niet onder voor de geur van gebakjes, fruitlikeur en nootjes. Victoria experimenteert met constante fermentatie op inox voor de listan uit het zuidelijke Fuencaliente. De smaken van zilt, wiite pruim, nootjes, witte chocola, gedroogde/patisserie citrus schil is zo verschillend van de listan uit het noordelijke Garafia, waarbij de rijpe zuren van gestoofd rabarber, gember, zaagsel de kop opsteken. Beide behouden een florale neus; van zomergele bloem tot meiklokjes.

Een mateloze bewondering hield ik over voor deze dame van 20.000 flessen per jaar. Toen ze vertelde hoe de oude pers uit 1885 nog steeds gebruikt wordt (geen druk op het knopje, wel voeten in het sap, balken draaien – duwen – trekken - heffen) en waarom (omdat het eiland bij technische problemen niet direct vervangstukken bezit), dacht ik aan het grotere bedrijf dat ik eerder die week bezocht: Vega Norte. Twintig jaar oude coöperatieve in het noorden, productie 400.000 flessen per jaar, oogsten van 245 druiventelers. Hier geen gebrek aan druiven, aan assemblage mogelijkheden, dus aan constante productie. De fameuze tea wine mocht ik bij Vega Norte proeven. Maar evengoed zitten ze hier met technische uitdagingen: de productie en verkoop nemen jaarlijks toe en er wordt gezocht naar plaatsuitbreiding. Nergens bij de lokale handelaars op het eiland zag ik op een half uur zoveel klanten over de vloer komen. De kolonie Duitsers en lokale Palmero’s smaken Vega Norte, wellicht ook de onklopbare prijzen voor de eiland-assemblage wijnen.

Op dit eiland moet je wandelen, langs gestolde lava die rakelings langs pie franc wijnranken stroomde. Al stappend wordt de vraag opgelost hoe één druif, de zure palomino van de sherry, zo’n gedaanteverwisseling kan ondergaan in de huid van listan blanco.


Info: Vinos La Palma







  • Comments(0)//wijnwereld.viconsult.be/#post32